“Hoeveel mensen komen er?”

Ik beging de fout door er antwoord op te geven. Het was aan het eind van de avond. Ik was samen met Gerda op het vrijwilligersfeest van de Gemeente Gouda. Aan het eind van de avond kwamen we in gesprek met wat mensen, waarbij één van hen vroeg hoeveel mensen er op de activiteiten van Een Heerlijk Thuis afkomen. Ik voelde de vraag aan als: ‘hoe succesvol ben je?’

Ik gaf het antwoord. En ja, de activiteiten van Een Heerlijk Thuis worden prima bezocht. Echter, mijn gevoel zei me later dat ik dit eigenlijk helemaal niet wilde zeggen. Het succes zit hem namelijk helemaal niet in de hoeveelheid mensen. Stel je voor dat er op de dinsdagmiddag helemaal niemand bij de Huiskamer komt (wat nog niet is voorgekomen overigens). Zijn we dan niet succesvol? Stel dat niemand zich aanmeldt om samen te eten, zijn we dan verkeerd bezig?

Natuurlijk niet!

Als stichting kan ik niet bepalen wat mensen doen en hoe zij hun leven vorm geven. Ik kan ze wel stimuleren om verbonden te leven. Ik kan ze daarbij helpen. En dat is wat we doen. Ik vergelijk het met levensaderen. De activiteiten die wij organiseren zijn levensaderen voor onze samenleving. Dat veel mensen niet begrijpen dat samen eten en een centrale ontmoetingplek levensaderen zijn voor onze samenleving, komt door de zware individalisering en het egocentrische denken dat nog steeds hoogtij viert. Ook de versplintering en de gecreëerde afstand maakt samenleven niet eenvoudiger.

En daarom organiseren wij de dingen de dingen die nodig zijn om samen te leven. En mensen weten ons vanzelf te vinden. We leggen bij wijze van spreken goede spoorrails neer, zodat mensen erover heen kunnen naar hun bestemming: liefdevolle relaties. Mooi hè!?

Zijn we succesvol? Nog niet succesvol genoeg! Dat gaan we alleen bereiken als we er samen voor gaan.

Hartelijke groet en eet smakelijk,

Arie Jan