Archief voor categorie: Samen Leven

# 3 – Blijf Groeien!

10 Tips voor meer verbondenheid

We willen allemaal in verbondenheid leven. Simpelweg omdat het alternatief eenzaamheid, depressie, burn-out, grotere kans op echtscheiding, criminaliteit of andere vervelende gevolgen kan inhouden. Daarom de laatste weken van 2018 simpele tips tot meer verbondenheid. Op naar nummer # 3.

# 3 Blijf groeien!

We weten allemaal dat stilstand achteruitgang is. Echter, wie blijft er in zichzelf investeren? Weet je wat jouw dromen zijn? Heb je ontdekt welke principes voor jou van levensbelang zijn? Hoe werk je goed samen met mensen op het werk, in de buurt of thuis? Wanneer is de laatste keer dat je een boek hebt gelezen dat jou heeft doen groeien als mens? Volg eens een workshop, zoals GROEI of een lezing in Het Kantoor van Nu.

# 2 – Investeer in je partner / maatje

10 Tips voor meer verbondenheid

We willen allemaal in (meer) verbondenheid leven. Simpelweg omdat het alternatief eenzaamheid, depressie, burn-out, een grotere kans op echtscheiding, criminaliteit of andere vervelende gevolgen kan inhouden. Daarom de laatste weken van 2018 10 simpele tips tot meer verbondenheid. Nummer #2.

# 2 Investeer in je partner / maatje

We investeren in tal van relaties. Zoveel dat de belangrijkste nog wel eens wordt vergeten. Juist die basisrelatie tussen jou en je partner is fundamenteel voor jouw leven en dat van de mensen om je heen. Iedereen heeft een soort APK nodig, eens in de zoveel tijd. Doe eens iets verrassend samen, ga er even tussenuit, bezoek een sauna, drink een romantisch wijntje. Zo een investering hoeft niet duur te zijn, het gaat meer om de quality-tijd die je samen hebt.

Regelmatig organiseren wij speciaal voor stellen Happy Together – diepgaand uit eten voor twee. Reserveer je tafel direct voor 2019.

Heb je geen partner, investeer dan in de relatie met je meest intieme vrienden. Vaak zijn dat er maar twee of drie. Deze vriendschappen zijn essentieel om onze meest intieme gevoelens mee te delen.

# 1 – Communiceer beter!

10 Tips voor meer verbondenheid

We willen allemaal in (meer) verbondenheid leven. Simpelweg omdat het alternatief eenzaamheid, depressie, burn-out, een grotere kans op echtscheiding, criminaliteit of andere vervelende gevolgen kan inhouden. Daarom de laatste weken van 2018 10 simpele tips tot meer verbondenheid. We beginnen met # 1.

# 1 – Communiceer beter!

Wist je dat slechts 7% procent van wat jij communiceert door woorden gebeurd? Ja, weinig hè. En toch proberen we massaal een boodschap over te brengen slechts met woorden. Zo’n 40% van onze communicatie gaat echter via je toon en gevoel (emotie) én zo’n 53% gaat via lichaamstaal. Daarom is het van groot belang dat jouw lichaam te zien is als je iets communiceert. Maar als dat niet mogelijk is, is het ten minste prettig als iemand je stem horen kan, je emotie kan begrijpen.

Daarom is tip # 1 communiceer beter. Laat zoveel mogelijk de telefoon liggen en bespreek zaken live en direct. Is dat niet mogelijk, bel dan. Wat je eigenlijk zo min mogelijk moet doen: appen. Dit levert je veel plezier en goede gesprekken op. Tevens krijg je er minder conflicten door. Simpel doch moeilijk.

Het gat in onze samenleving

Het wordt me steeds duidelijker. De vraag waarom zoveel mensen eenzaam zijn, waarom veel mensen scheiden, waarom er zoveel depressieven zijn, waarom er zoveel smartphoneverslaafden zijn krijgt steeds meer antwoord. Er is namelijk een gat ontstaan in onze samenleving en dat gat moet gevuld worden. Helaas vullen we dat nu (te) vaak op met de verkeerde dingen. Ik leg het uit…

Het probleem van eenzaamheid

Wat is het probleem achter eenzaamheid? Dat is niet persé dat iemand alleen is. Veel mensen zijn eenzaam, terwijl ze buitengewoon veel mensen om zich heen hebben. Je kunt eenzaamheid vergelijken met honger. Honger in contact, in diepgaand contact. Dit contact is in een digitaal, individualistisch en ‘onbeperkt-contact’ tijdperk steeds lastiger. Talloos veel mensen hebben honger! Waar kan je goed eten?

U kent mijn slogan misschien wel: ‘eten moet je toch…doe het samen’. Met wie eten we vaak samen? Precies met de geliefden om ons heen. Steeds meer mensen eten altijd alleen. Dat is een symptoom van een samenleving in nood. We kunnen onze samenleving opdelen in verschillende sociale ruimten, verschillende groepsgroottes die allemaal een bepaalde ‘maaltijd’ met zich meebrengen. Vergelijk het met een vijf gangenmenu. Alle gangen samen, maken een verrukkelijk diner.

De vijf sociale ruimten

  • Jijzelf – individuele ruimte
  • 2-3 personen – intieme ruimte
  • 6-12 personen – persoonlijke ruimte
  • 20 – 70 personen – sociale ruimte
  • 100+ – publieke ruimte

Deze vijf verschillende ruimten hebben hun eigen specifieke kracht en valkuil. De individuele ruimte is eigenlijk de relatie met jezelf, het houden van jezelf. We moeten goed voor onszelf zorgen en ons ontwikkelen. De intieme ruimte is de ruimte met je echtgeno(o)t(e) en je beste vrienden, maar ook die met je ouders. Dit zijn de sterkste banden en met hen kan je jouw diepste geheimen delen. De persoonlijke ruimte is de grootte van een ouderwets gezin, een kring. In deze groepsgrootte kan je ook nog heel persoonlijk zijn en is iedereen echt belangrijk. Het is ook de goede grootte om in te leren. De sociale ruimte is de uitgebreide familie grootte. ‘Je hoort er bij,’ is hier van belang. Je bent onderdeel van een groter geheel, met een groter doel in het leven. Deze groep is groot genoeg om te borgen en klein genoeg om te zorgen: de familie. De publieke ruimte is nog meer de ruimte dat je er bij hoort. Met veel mensen kan je veel doen.

We missen er (te) vaak een paar!

Door steeds grotere afstand tussen generaties, door echtscheidingen, door verkeerde prioriteiten en door steeds meer egoïsme hebben steeds meer mensen een gebrek aan één of meer van deze sociale ruimten. Vooral de sociale ruimte (20-70) is een groot gemis. Dit is de uitgebreide familie, die we in onze samenleving bijna niet meer kennen. Ik geloof dat we juist in deze grootte moeten investeren door te investeren in familiaire relaties, maar ook in relaties die vlakbij elkaar wonen, oftewel ‘buurten’. Als je teveel gangen overslaat, krijg je honger en dat ga je merken in ‘vreetgedrag’. Kijk maar eens om je heen, dan zie je mensen die honger hebben!

Bij welke sociale ruimte ligt jouw uitdaging en hoe kan je hier aan werken?

 

Arie Jan van de Wetering

(initiatiefnemer, schrijver)

‘Nooit meer op visite bij je ouders’

Ik kom regelmatig bij mensen over de vloer die al wat meer op leeftijd zijn. Velen hebben hun pijntjes en beginnen lichamelijke gebreken te vertonen. Velen zijn nog optimistisch of proberen dat te zijn. Velen zijn daarentegen ook gewoon eenzaam en vullen hun dag met activiteiten die niet bepaald enerverend te noemen zijn.

Eenzaamheid

Een groot gedeelte van de Nederlandse ouderen geeft aan eenzaamheid te ervaren. Ik denk dat mijn oma, zij is op negenennegentigjarige leeftijd overleden, daar ook onder viel. Mijn oma echter kreeg nog best veel aanloop. Dagelijks kwamen de kinderen langs en ook enkele kleinkinderen kwamen nog regelmatig langs. Tevens had ze nog enkele leeftijdsgenoten waar ze af en toe mee om ging in het verzorgingstehuis waar ze verbleef. En toch klaagde ze en was ze eenzaam. Het zette mij aan het denken.

Eenzaamheid heeft blijkbaar niet persé te maken met het aantal contacten dat je hebt gedurende de dag of week. Ik kan nog meer mensen opnoemen die echt wel contacten hebben, maar toch eenzaam zijn. Ik kan echter ook mensen opnoemen die weinig contacten hebben, maar niet eenzaam zijn.

Connected?

Eenzaamheid. Wat is de reden tot eenzaamheid? Als we naar het woord ‘eenzaam’ kijken, betekent het dat je je alleen voelt. Je voelt je dus geen onderdeel van een groter geheel. Je voelt je niet verbonden. In een tijdsperk waarin iedereen altijd ‘verbonden’ lijkt te zijn, is dit heel schrijnend en hebben we met sociale media een surrogaat verbondenheid gecreëerd die grote gevolgen lijkt te hebben voor onze samenleving.

Gedurende een activiteit hier in de wijk kwam ik toevallig in gesprek met Marja, een eindredacteur van één van Gouda’s kranten. Zij omschreef precies waar ik ook in geloof. Ik kende haar totaal niet, dus ik heb geen idee hoe zij aan deze wijsheid kwam, maar ze omschreef precies de waarde die we nodig hebben, maar waarvan we veelal niet weten hoe we die moeten invullen. Ze zei zoiets als: ‘Ja, het is volgens mij ook de bedoeling om in gemeenschap te leven.’

Samenleven

Precies. Leven in gemeenschap. Leven in verbondenheid. Dat betekent dat je dingen gemeenschappelijk hebt en doet. Om dingen gemeenschappelijk te hebben en om dingen gemeenschappelijk te doen, moet je elkaar regelmatig zien, spreken, voelen en met elkaar lachen en huilen. Een gemeenschap met anderen zijn gaat veel verder dan samen vergaderen. Het gaat zelfs verder dan samen werken. Het is een samenleven.

Bij mensen waarmee je samenleeft, ga je niet meer op visite. Je hebt geen wekelijkse of maandelijkse visites met mensen waarmee je samenleeft. Ik zie dat verschil duidelijk in de relatie met mijn ouders en in de relatie met mijn oma. Bij mijn oma ging ik op visite, bij mijn ouders loop ik gewoon binnen en zij bij mij. We werken er steeds meer naartoe dat we samenleven, een gemeenschappelijk doel hebben en steeds meer elkaars hart raken.

Eenzaamheid. Mensen die in verbondenheid leven. Hun hart kunnen delen met elkaar en samenleven en samenwerken, zullen minder snel eenzaam zijn. Dat geloof ik echt. Als we ons best doen meer verbonden te zijn met alle generaties in de familie, zullen we er ook veel meer plezier en kracht uit halen. Allemaal. We zijn immers, zoals Marja zei, bedoeld om in gemeenschap te leven.

Ik gun het daarom iedereen dat je niet meer op visite gaat bij je ouders. Leef met hen in verbondenheid!