Tag Archief van: buurten

Berichten

Gerrit Vreugdenhil over ‘Alleen Samen’

Eerherstel voor de buurt

Arie Jan van de Wetering, Alleen samen: 7 sleutels tot verbondenheid, Apeldoorn 2020

Met veel interesse heb ik het boek ‘Alleen samen’ gelezen. Door onze individualistisch ingestelde cultuur die grote nadruk legt op persoonlijke ontwikkeling en autonomie, hebben we een gebrek aan sociale structuren en vallen niet weinig mensen uit de boot. Het hoeft ons dan ook niet te verbazen dat we steeds meer horen van mensen die zich eenzaam voelen – in deze tijd van corona een extra groot probleem – van conflicten in families, huwelijksproblemen en echtscheidingen, jongeren die geen doel in hun leven hebben en geen warm thuis hebben.

Arie Jan houdt in dit boek een warm pleidooi voor omzien naar elkaar op de plek of in de buurt waar je woont. De oplossing van veel problemen ligt immers vaker dan we denken binnen handbereik. Met vele praktische voorbeelden hoe het naar elkaar omzien en betrokken zijn op elkaar vorm kan krijgen, gebruikt hij twee sprekende beelden die mij als lezer troffen.

Allereerst het beeld van een dartpijl. Zo’n pijl bestaat uit een punt, middenstuk en de veren aan het einde. De punt staat voor de jongere generatie: kinderen, tieners, jongeren en studenten. Zij zijn creatief en scherp, hebben ideeën en vormen een spiegel voor de samenleving of zij niet te vastgeroest is. Het middenstuk staat voor de middelste generatie: ouders, gezinnen, mensen die veelal werken en midden in het arbeidzame leven staan. Zij hebben meer middelen en zorgen voor stabiliteit. De veren staan symbool voor de oudste generatie. Zij hebben levenservaring en wijsheid door schade en schande heen opgedaan. De clou is dat de punt niet zonder het middenstuk kan en ook niet zonder de veren. Ieder voor zich bereikt niks, maar alleen samen kunnen ze er wat van maken. Kort gezegd: we hebben elkaar gewoon nodig!

Dr. Gerrit Vreugdenhil

Deze gedachte werk hij vervolgens ook uitgebreid uit met het beeld van een voetbalelftal. Hierin komt de drieslag ook weer terug: spits en voorhoede zijn de vernieuwers (0-25 jaar), het middenveld bestaat uit de stabiliteitsbrengers (25-50 jaar) en de achterhoede zijn de cultuurbewakers (de 50 plussers).

Met allerlei concrete voorbeelden illustreert Arie Jan zijn punt: ‘alleen samen’ komen we verder in het leven. Wat de een nodig heeft, kan de ander hem of haar geven: praktische hulp, een luisterend oor, een wijs advies, aandacht en meeleven, etc.

Of je nu wel of niet gelovig bent, dit boek kan ons helpen om de buurt tot een plek te maken waar mensen elkaar zien, kennen en helpen. Uit eigen ervaring weet ik dat het zo werkt. In de buurt waar ik woon, hebben we een buurtApp waarin de noden met elkaar gedeeld worden. We ontmoeten elkaar met regelmaat om voor elkaar en voor de buurt te bidden. We leven met elkaar mee in tijden van rouw en verdriet. Als iemand jarig is denken we aan elkaar. We stellen onze huizen voor elkaar open, drinken thee of koffie met elkaar. Niet dat we de deuren bij elkaar plat lopen, maar we weten elkaar te vinden. Ik denk dat Arie Jan dit ongeveer voor ogen heeft. En eerlijk gezegd: het werkt en is mogelijk.

Veel van de ideeën in het boek kunnen we als kerk ter harte nemen. Zeker nu door corona veel activiteiten beperkt zijn en we elkaar makkelijk uit het oog kunnen verliezen, is de onderlinge verbondenheid in de kleine groep (community) heel belangrijk.

Deze korte woorden doen het boek geen recht. Lees het zelf!

Dr. Gerrit Vreugdenhil

Predikant Sint Janskerk te Gouda

Foto midden: www.cip.nl

In mijn buurtje? (Deel III)

De muren van mijn buurt blijken mooier dan ik dacht…

Het grootste deel van ons Nederlanders is opeens heel veel thuis. Thuis, waar je huis staat. Meestal omgeven door allerlei andere huizen, met wellicht wat tuintjes, schuttingen, galerijen, balkons en misschien wel een veldje. En in die andere huizen wonen… jawel, buren.

Een buurt is een wereld op zich. Het is vaak divers qua leeftijden en samenstelling. Gezinnen, alleenstaanden, jong en oud. Hier in mijn buurt hebben de kinderen elkaar wat meer gevonden, nu de scholen dicht zijn. Een neveneffect. Hierdoor heb ik ook andere ouders meer gesproken. Nog zo’n neveneffect.

De diversiteit in mijn buurt is heel groot. Het zijn zo’n zestig huizen, twee poorten, vijf straten. Het herbergt zeker zo’n acht nationaliteiten, alle religieuze stromingen, alle politieke partijen worden er gestemd, alle leeftijden zijn aanwezig en heel diverse werkzaamheden worden er verricht.

En dat allemaal in één buurt!

Muren

Ik hoor nog wel eens dat de muren op mensen af komen. Ze zitten veel binnen. Dat begrijp ik. Tegelijkertijd zijn er zoveel mensen dichtbij hen: buren. Je kunt elkaar spreken op het balkon of in de tuin, je kunt voor elkaar zorgen, elkaar helpen. Je kunt met elkaar lachen en huilen. Er zijn wel degelijk mogelijkheden. De muren van je buurt zouden nog wel eens mooier kunnen blijken dan je dacht.

We zijn door deze crisis van ‘ongelooflijk veel mogelijkheden’ naar een stuk minder gegaan. We zijn veel meer aan huis gebonden. En dat is volgens mij helemaal niet zo erg. Want daar is veel meer te doen dan je denkt. Stel je voor dat we allemaal in vriendschappen in de buurt zouden investeren, dan zou eenzaamheid niet zo’n kans krijgen om zich heen te grijpen.

Lief en Leed

Van de week had ik contact met Peterpaul van Gouda Bruist. De samenwerking was snel bezegeld. Zij zijn vanuit Gouda Bruist al gestart met het project Lief en Leed. Je kunt je opgeven om gangmaker te worden in je straat of buurtje. De lat ligt lekker laag en je krijgt er nog budget voor ook. Schrijf jij je ook in? Dan kun je meteen eens je gedachten laten gaan over de kansen en valkuilen die er zijn in jouw buurtje of straat…

Verder kletsen/mailen over jouw buurt en/of wat jij in vredesnaam kunt betekenen voor je buurt, schroom niet…

Arnout // arnout.van.nieuwkoop@gmail.com // 06 48 82 98 17

Arie Jan // ariejan@eenheerlijkthuis.nl // 06 24 89 39 58


Dit is deel III in de serie ‘groei in coronatijd’, geschreven door Arnout en Arie Jan. Vorige week hebben we gedroomd. Ben jij al wakker?

Het gat in onze samenleving

Het wordt me steeds duidelijker. De vraag waarom zoveel mensen eenzaam zijn, waarom veel mensen scheiden, waarom er zoveel depressieven zijn, waarom er zoveel smartphoneverslaafden zijn krijgt steeds meer antwoord. Er is namelijk een gat ontstaan in onze samenleving en dat gat moet gevuld worden. Helaas vullen we dat nu (te) vaak op met de verkeerde dingen. Ik leg het uit…

Het probleem van eenzaamheid

Wat is het probleem achter eenzaamheid? Dat is niet persé dat iemand alleen is. Veel mensen zijn eenzaam, terwijl ze buitengewoon veel mensen om zich heen hebben. Je kunt eenzaamheid vergelijken met honger. Honger in contact, in diepgaand contact. Dit contact is in een digitaal, individualistisch en ‘onbeperkt-contact’ tijdperk steeds lastiger. Talloos veel mensen hebben honger! Waar kan je goed eten?

U kent mijn slogan misschien wel: ‘eten moet je toch…doe het samen’. Met wie eten we vaak samen? Precies met de geliefden om ons heen. Steeds meer mensen eten altijd alleen. Dat is een symptoom van een samenleving in nood. We kunnen onze samenleving opdelen in verschillende sociale ruimten, verschillende groepsgroottes die allemaal een bepaalde ‘maaltijd’ met zich meebrengen. Vergelijk het met een vijf gangenmenu. Alle gangen samen, maken een verrukkelijk diner.

De vijf sociale ruimten

  • Jijzelf – individuele ruimte
  • 2-3 personen – intieme ruimte
  • 6-12 personen – persoonlijke ruimte
  • 20 – 70 personen – sociale ruimte
  • 100+ – publieke ruimte

Deze vijf verschillende ruimten hebben hun eigen specifieke kracht en valkuil. De individuele ruimte is eigenlijk de relatie met jezelf, het houden van jezelf. We moeten goed voor onszelf zorgen en ons ontwikkelen. De intieme ruimte is de ruimte met je echtgeno(o)t(e) en je beste vrienden, maar ook die met je ouders. Dit zijn de sterkste banden en met hen kan je jouw diepste geheimen delen. De persoonlijke ruimte is de grootte van een ouderwets gezin, een kring. In deze groepsgrootte kan je ook nog heel persoonlijk zijn en is iedereen echt belangrijk. Het is ook de goede grootte om in te leren. De sociale ruimte is de uitgebreide familie grootte. ‘Je hoort er bij,’ is hier van belang. Je bent onderdeel van een groter geheel, met een groter doel in het leven. Deze groep is groot genoeg om te borgen en klein genoeg om te zorgen: de familie. De publieke ruimte is nog meer de ruimte dat je er bij hoort. Met veel mensen kan je veel doen.

We missen er (te) vaak een paar!

Door steeds grotere afstand tussen generaties, door echtscheidingen, door verkeerde prioriteiten en door steeds meer egoïsme hebben steeds meer mensen een gebrek aan één of meer van deze sociale ruimten. Vooral de sociale ruimte (20-70) is een groot gemis. Dit is de uitgebreide familie, die we in onze samenleving bijna niet meer kennen. Ik geloof dat we juist in deze grootte moeten investeren door te investeren in familiaire relaties, maar ook in relaties die vlakbij elkaar wonen, oftewel ‘buurten’. Als je teveel gangen overslaat, krijg je honger en dat ga je merken in ‘vreetgedrag’. Kijk maar eens om je heen, dan zie je mensen die honger hebben!

Bij welke sociale ruimte ligt jouw uitdaging en hoe kan je hier aan werken?

 

Arie Jan van de Wetering

(initiatiefnemer, schrijver)