Tag Archief van: Community

Berichten

Je hart vergroten!

Ik ontmoet ontzettend veel geweldige, leuke en initiatiefrijke mensen. Mensen met het hart op de goede plaats. Genieten. Tegelijkertijd vallen er nog teveel mensen buiten de boot door eenzaamheid of depressie. Dat lijkt een tegenstelling te zijn, maar is het niet. Ik zal uitleggen waarom.

Het ‘probleem’ zit verstopt in een quote van moeder Teresa. Het bijzondere is dat zij al ruim 2o jaar overleden is en dat haar uitspraak daarna nog actueler is geworden. Het individualisme is nog meer gegroeid na haar sterven. Moeder Teresa zei: ‘het probleem van deze wereld is dat we de cirkel van familie te klein hebben gemaakt’. De cirkel van familie is te klein gemaakt. Laat hem even op je inwerken. Heb je er een idee bij?

De cirkel van familie, wat is dat?

Als je kijkt naar onze samenleving, zeker in steden, zie je dat we in eenheden van ‘huizen’ denken. Wie er gezamenlijk in één huis woont of wonen is de gangbare eenheid. In de meeste gevallen is dat een gezin, een alleenstaande of een stel. En dit zijn de eenheden waarmee we daadwerkelijk samenleven. Het gezin is in veel gevallen de grootste. De grotere familie is dus niet direct de groep meer waarmee we samenleven. De redenen waarom dat zo is, zijn divers: we hebben gigantische afstanden gecreëerd, we leven erg gefragmenteerd, zijn druk, hebben veel balletjes hoog te houden, kiezen veelal voor onszelf…

De jarenlange keuzes voor vervreemding, het tegenovergestelde van verbondenheid, hebben hiervoor gezorgd.

De cirkel van familie is op dit moment die kleine eenheid waarmee je samenleeft. Veel alleenstaanden leven veelal alleen. Terwijl ze best veel contacten kunnen hebben. Veel oudere stellen leven veelal saampjes. Dat is ook één van de redenen waarom een oudere problemen krijgt als de partner overlijdt.

De oplossing: je hart vergroten…

Familie is de natuurlijke groepsgrootte die nodig is om goed met elkaar samen te leven. Het is de meest inclusieve groepsgrootte waarin je daadwerkelijk samen kunt leven. Een ander woord voor familie is community. Dit is een groep mensen, zo’n 15 tot 40 mensen die samenleeft: met elkaar de diepte ingaat, eet, lacht, rouwt, helpt, zorgt, etc. Een groep die elkaar regelmatig ziet, spontaan en georganiseerd. Een groep met een doel. Een groep waar iedereen bewust groeit als persoon en waar iedereen een rol heeft. Een groep waar elke generatie zich thuis voelt. Dat is de groepsgrootte die nu nodig is.

Het hart zit dus wel op de goede plek. Het is alleen niet groot genoeg. Het hart dat we nodig hebben is zo groot als een community. En daarom is het ons verlangen om jou te helpen dit vorm te geven in jouw leven, op jouw plek. Wil jij je hart vergroten? Mail me: ariejan@eenheerlijkthuis.nl.

Meer lezen over het belang van community en verbondenheid? Ik schreef er een boek over. Je kunt hem hier bestellen.

 

Kies voor het hele plaatje!

Dit is een samenvatting van de eerste sleutel tot verbondenheid uit ‘Alleen Samen’

 

Tijdens een workshop over verbondenheid stelde ik de vraag waar het leven om draait. De antwoorden waren: geborgenheid, plezier, een gevoel van samen, intimiteit, diepgang, impact, creëren, zorgen, vriendschap, leiderschap, respect, acceptatie. Allemaal schitterende woorden. En dit komt allemaal tot ons samen met de personen om ons heen. Nu ontdekte ik dat verschillende groepsgroottes ons ook verschillende inhoud geven. Saamhorigheid krijg je bijvoorbeeld niet met zijn tweeën, intimiteit is lastiger met zijn honderden. Daarom is het goed te investeren in al de natuurlijke groepsgroottes waar jij in betrokken bent of kunt zijn.

Sociale ruimten

Ik werd via de boeken van Mike Breen getriggerd door een theorie van socioloog Hall over de afstand tussen mensen. Hij onderscheidde vier verschillende afstanden: de intieme (de afstand van een kus), de persoonlijk (de afstand van een handdruk), de sociale (een afstand van een meter tot drieënhalve meter) en de publieke (meer dan drieënhalve meter).

Deze theorie legde ik naast het systeem van verbondenheid (huwelijk, gezin, community) en zag dat huwelijk een intieme setting kent, het gezin de persoonlijke en community de sociale. Alle drie belangrijk en alle drie ‘geven’ ze iets anders. Velen van ons missen echter bepaalde groepsgroottes/relaties in ons leven, waardoor we een gemis ervaren. Denk aan het gemis van een partner, kinderen, ouders, vrienden, buren, broers en zussen, geloofsgenoten.

In mijn boek ‘Alleen Samen’ schrijf ik over het grootste gemis, de community. Dit is een groep van 15 – 40 personen die het leven met elkaar deelt. Zo’n groep geeft bijvoorbeeld zorg, plezier, schouders, impact, zin en saamhorigheid. Allerlei aspecten waar zo’n behoefte aan is.

Ik zal kort ingaan op de verschillende groepsgroottes.

De individuele (1): Deze heb ik toegevoegd omdat deze ook belangrijk is. Tijd voor jezelf, rust en tijd om te reflecteren, bidden of mediteren. De één heeft een halve dag nodig, de ander een half uurtje.

De intieme (2 á 3): Zo’n twee of drie mensen in ons leven komen zo dichtbij. Meestal een partner, ouder, kind, vriend, broer of zus. Je kunt alles met elkaar delen, voelt je thuis bij elkaar en geeft elkaar vertrouwen.

De persoonlijke (3-12): Het gezin vind ik een schitterend voorbeeld, omdat het op een natuurlijke manier de grootte en functie heeft waarin we sterk leren. Ook coachingsgroepen en teams kennen vaak de grootte van een gezin. Boeiend gegeven is dat kinderen met name leren door te zien en te imiteren, minder door informatie die verstrekt wordt. Deze groepsgrootte leent zich goed voor samenwerking en je wordt echt gezien.

De community (15-40): Deze groep is groot genoeg om te zorgen en klein genoeg om te borgen. Je voelt je geen nummertje en je hebt genoeg schouders om zorg te verdelen. De natuurlijk community is een familie van gezinnen en grootouders. Alle generaties kunnen erbij, waardoor deze grootte ook het meest inclusief is. De grootste groep eenzame mensen zijn ouderen en alleenstaanden. Dat is op zich logisch, omdat zij bij een gebrek aan community als eerste buiten de boot vallen.

De publieke (75+): De grote groep die regelmatig samenkomt is belangrijk voor het groepsgevoel en er kan prima informatieoverdracht plaatsvinden. Met een grotere groep sta je sterk.

Aan de slag met je sociale ruimten

Maak maar eens een tekeningetje zoals hiernaast en schrijf op welke personen zich in welke ruimte begeven.

Als dat gelukt is, kun je zien waar volle en lege plekken zitten. Ben je tevreden over de invulling van je cirkels?

In welke cirkel wil je graag investeren? Stel dat je een kleine vriendengroep hebt en met hen onderdeel wil worden van een groter geheel. Wellicht zijn er nog andere groepen waarmee je samen een community kunt vormen in bijvoorbeeld je wijk of buurt.

 

Dit is een samenvatting van sleutel één uit ‘Alleen Samen’. Wil je het geheel lezen? Schrijf je in en/of bestel.

 

Wat is verbondenheid?

Samen met Gerda reed ik terug van een bestuursvergadering. Niet zo’n saaie, hoor. Gerda was voor het eerst mee om eens kennis te maken met het bestuur en op de vergadering, ging het o.a. over verbondenheid. In de auto spraken we erover na en kwamen we tot de conclusie dat ‘community’ meer zegt dan het woord ‘verbondenheid’. Maar was is verbondenheid eigenlijk?

Verbondenheid

Het woord dat op dit moment erg hip is in welzijnsland is ‘verbinding’. Verbinding maken met jezelf en anderen. Het lijkt op verbondenheid maar is, mijn inziens, toch net ff wat anders. In het woord verbondenheid zit het woord ‘verbond’. Je kent het misschien nog wel van vroeger, als je een verbondje met iemand aanging tijdens een bordspelletje bijvoorbeeld. Maar huwelijkscontracten of bedrijfscontracten zijn ook voorbeelden van verbonden. Een ander woord dat erin verscholen zit is het woord ‘verband’. En in deze zin spreek ik dan van sociaal verband. Wij leven allemaal binnen sociale verbanden, maar de afgelopen zeventig jaar hebben we er met de pet naar gegooid om intentioneel in deze sociale verbanden te investeren.

Sociale verbanden

Heel natuurlijke sociale verbanden zijn familiaire verbanden: huwelijk, gezin en familie. Daar hoef je namelijk niet zo veel voor te doen. Al zie je dat al deze drie verbanden onder grote druk staan. Het gezin noemen we familie (waarmee familie een soort van weg is) en het huwelijk kent met 40% echtscheidingscijfer ook zwaar weer.

De sterkte van verbondenheid

Ieder mens is in meer of mindere mate verbonden, leeft binnen sociale verbanden. Als we de verbondenheid willen versterken, zullen we moeten investeren in deze natuurlijke verbanden: sterke relaties, opbouwende gezinnen en, ik trek familie even wat breder: in community! En daar is de community weer terug in het verhaal. Community is, in mijn ogen, een groepsgrootte van een familie die verbonden met elkaar samenleeft. En tevens het grote gat in onze samenleving.

Dus ik vind het geen probleem dat we het community noemen in plaats van verbondenheid, omdat het resultaat hetzelfde is: meer verbondenheid!

 

Heb jij nog goede gedachten over verbondenheid? Laat het weten!

Eenzaamheid is een probleem van ons allemaal!

Eenzaamheid, jij kunt er iets aan doen … ik zal je vertellen waarom en hoe dan.

Eenzaamheid is in de eerste plaats een probleem van ons allemaal en jij kunt er dus ook iets aan doen. Sterker nog, als jij er niets aan doet, zullen er nog steeds mensen eenzaam blijven. Als jij gewoon zo blijft leven zoals we allemaal ‘mainstream’ doen tegenwoordig, zal er niets veranderen. Ook professionele organisaties, campagnes of goedbedoelde, eenmalige acties zijn slechts speldenprikjes van de korte termijn.

Westers symptoom

Eenzaamheid is een typisch symptoom van onze westerse samenleving, waarin generaties achter elkaar hebben gekozen voor het individu, meestal zichzelf. Vergelijk het met een autorit naar Rome. Je kunt via Duitsland rijden, via Frankrijk, via Zwitserland. Maar als je in Polen bent beland, weet je dat je iets te ver bent doorgeschoten naar het oosten. In dit voorbeeld zitten wij inmiddels in Moskou en dat zijn we aan het merken. Onderweg zijn al steeds meer mensen uitgestapt of omgevallen (eenzaamheid, depressie, echtscheiding, criminaliteit, etcetera), er zijn er al heel wat aan het lopen en er komen steeds meer groepen die liever samen gaan lopen dan dat ze in de auto zitten die verkeerd rijdt.

Omweggetje?

Het is de hoogste tijd om onze wegkaart er weer eens bij te pakken. Wat is het einddoel en hoe gaan we daar komen? We moeten in ieder geval naar het zuidwesten en we moeten er tevens voor zorgen dat we bij Bordeaux niet op de boot belanden. Als het oosten symbool staat voor het individualisme, is het westen het collectivisme. Collectivisme betekent dat we naar het grote geheel moeten kijken en, volgens mij, is ‘community’ de sleutel tot succes voor onze samenleving. We moeten dus weer gaan herontdekken wat community is en hoe het werkt om op deze manier samen het Colosseum te kunnen bezoeken, hartje Rome. Gezellig met allemaal generaties tegelijk een Italiaans ijsje nuttigen op de Spaanse trappen, ga je mee?

Community

Community betekent dat je met een groep mensen (tussen de 20 en 40 personen) op een familiaire manier samenleeft en een bepaald doel hebt. Common (= gemeenschappelijkheid) en Unity (= een eenheid) betekent dat je als eenheid iets gemeenschappelijk hebt. Het zijn zo’n 20 tot 40 mensen, omdat dit een familiegrootte heeft. Het is tevens een buurtgrootte. Daarom zijn dat ook de twee dingen waar je in kunt investeren als je ervoor wilt zorgen dat jij, je geliefden en de andere mensen om je heen niet eenzaam zijn of worden. Als iedereen namelijk in zijn buurt zou investeren, hoeft niemand buiten de boot te vallen!

 

p.s. op dit moment is het boek ‘kies voor verbondenheid’ (werknaam) in ontwikkeling. Ik zie er naar uit dat dit werk ook jou zal helpen eenzaamheid tegen te gaan.

Vier redenen waarom je gericht wil zijn op je buurt

In een samenleving die enorm individualistisch is, is het lastig te zien waarom het belangrijk is te investeren in je buurt (en je buren). De focus van veel mensen vandaag de dag ligt, mijn inziens, op werk, vrienden, sport/hobby en het kerngezin. Herken je dat? De afstand van deze ‘activiteiten’ is vaak groot. Werk is vaak buiten de stad. Vrienden wonen overal en nergens. Sport en hobby is ook niet naast de deur. Alleen het kerngezin is vlakbij, maar wordt vaak ook geleefd door school, werk en activiteiten. Je ziet al dat veel van het dagelijks leven zich niet in de buurt afspeelt. Maar waarom dan toch investeren in de buurt?

1. Het leven draait niet om werk, vrienden, sport/hobby en het kerngezin

Het leven draait wel om liefdevolle relaties tussen alle generaties. De hierboven genoemde ‘activiteiten’ hebben namelijk allemaal geen familiefocus en missen het grote geheel. Het komt nog maar weinig voor dat alle generaties uit een familie in één buurt wonen en samenleven. Dit in tegenstelling tot alle eeuwen hiervoor, waar men besefte dat het noodzakelijk is dichtbij elkaar te wonen. De grote sociale armoede van eenzaamheid en depressiviteit is onder andere hieraan te wijten.  In alle buurten zitten ouderen (maar ook jongeren) weg te kwijnen!

2. De buurt is waar je woont. En waar je woont ben je jezelf.

Net als in een huwelijk kan je daar waar je veel bent alleen maar jezelf zijn. Je kunt als je zo dicht bij elkaar leeft geen masker dragen. En daar waar mensen zichzelf zijn is (1) meer plezier én (2) meer conflict. Want mensen maken simpelweg fouten. In de buurt, in contact met buren, kan je indien je echt investeert in mensen, ook alleen maar jezelf zijn. En dat is belangrijk in het leven: jezelf zijn. Als je jezelf bent, kan je fouten maken en kan je groeien. Groeien als persoon, met al die verschillende mensen om je heen.

3. De buurt is jouw grote familie

Een samenleving is opgebouwd uit individuen, relaties/huwelijken, gezinnen, families en communities. Deze laatste is een soort grote familie. Wij zijn vandaag de dag enorm gericht op het individu in onze samenleving, wat ten koste is gegaan van de familie en het community-zijn. Wat betekent het immers om familie te zijn? En wat doe je dan met elkaar?

Er zijn allerlei families: verenigingen, clubs, kerken, werk. Deze zijn vaak onnatuurlijk ontstaan. Jouw biologische familie daarentegen ontstaat natuurlijk en is daarmee ‘goddelijk’ te noemen. Je kunt in die zin niet kiezen voor een ander, want je kunt niet kiezen wie je ouders, broers, neven, oma en buren worden. Als mensen uit een familie voor elkaar kiezen en dichtbij elkaar blijven, kan er natuurlijke familiaire groei ontstaan. Huwen familieleden dan met elkaar? Natuurlijk niet. Je zoekt met elkaar welke familie jouw familie goed aanvult. Veel mensen trouwen uiteindelijk met iemand die bij hun familiecultuur past. Is dat bij jou ook het geval?

De buurt waar je woont is ook zoiets natuurlijks. Veel mensen wonen al heel wat jaren in dezelfde buurt en hebben zich verbonden aan een buurt. Hoe mooi zou het zijn als families gezamenlijk in een buurt wonen en daar samenwerken aan een mooiere samenleving. Je zou het bijna het doel van een kerk kunnen noemen.

4. Het maakt het zo veel gemakkelijker en leuker

Afstanden afleggen. Alleen mensen die van autorijden houden, doen het graag. Waarom houden we de boel niet dichtbij huis? Wat zou er gebeuren als we er alles aan zouden doen dichtbij huis te werken, te recreëren en we ons zouden focussen op de het grote geheel van de buurt? Het zou contact veel makkelijker maken en er is veel meer tijd over om een goede tijd met elkaar door te brengen. Hoeveel makkelijker is het om een bak koffie te drinken bij de buren dan bij iemand uit een andere wijk of stad? Dat is logisch! Hoeveel makkelijker is het om samen te werken aan een mooiere en betere leefomgeving als je elkaar automatisch spreekt ’s avonds of in het weekend op straat of tijdens een borrel dan tijdens een geplande vergadering met mensen die van hot naar her rennen om alle activiteiten te kunnen blijven doen? Ja, focus op de buurt maakt veel makkelijker en leuker!