Tag Archief van: kerk

Berichten

Gerrit Vreugdenhil over ‘Alleen Samen’

Eerherstel voor de buurt

Arie Jan van de Wetering, Alleen samen: 7 sleutels tot verbondenheid, Apeldoorn 2020

Met veel interesse heb ik het boek ‘Alleen samen’ gelezen. Door onze individualistisch ingestelde cultuur die grote nadruk legt op persoonlijke ontwikkeling en autonomie, hebben we een gebrek aan sociale structuren en vallen niet weinig mensen uit de boot. Het hoeft ons dan ook niet te verbazen dat we steeds meer horen van mensen die zich eenzaam voelen – in deze tijd van corona een extra groot probleem – van conflicten in families, huwelijksproblemen en echtscheidingen, jongeren die geen doel in hun leven hebben en geen warm thuis hebben.

Arie Jan houdt in dit boek een warm pleidooi voor omzien naar elkaar op de plek of in de buurt waar je woont. De oplossing van veel problemen ligt immers vaker dan we denken binnen handbereik. Met vele praktische voorbeelden hoe het naar elkaar omzien en betrokken zijn op elkaar vorm kan krijgen, gebruikt hij twee sprekende beelden die mij als lezer troffen.

Allereerst het beeld van een dartpijl. Zo’n pijl bestaat uit een punt, middenstuk en de veren aan het einde. De punt staat voor de jongere generatie: kinderen, tieners, jongeren en studenten. Zij zijn creatief en scherp, hebben ideeën en vormen een spiegel voor de samenleving of zij niet te vastgeroest is. Het middenstuk staat voor de middelste generatie: ouders, gezinnen, mensen die veelal werken en midden in het arbeidzame leven staan. Zij hebben meer middelen en zorgen voor stabiliteit. De veren staan symbool voor de oudste generatie. Zij hebben levenservaring en wijsheid door schade en schande heen opgedaan. De clou is dat de punt niet zonder het middenstuk kan en ook niet zonder de veren. Ieder voor zich bereikt niks, maar alleen samen kunnen ze er wat van maken. Kort gezegd: we hebben elkaar gewoon nodig!

Dr. Gerrit Vreugdenhil

Deze gedachte werk hij vervolgens ook uitgebreid uit met het beeld van een voetbalelftal. Hierin komt de drieslag ook weer terug: spits en voorhoede zijn de vernieuwers (0-25 jaar), het middenveld bestaat uit de stabiliteitsbrengers (25-50 jaar) en de achterhoede zijn de cultuurbewakers (de 50 plussers).

Met allerlei concrete voorbeelden illustreert Arie Jan zijn punt: ‘alleen samen’ komen we verder in het leven. Wat de een nodig heeft, kan de ander hem of haar geven: praktische hulp, een luisterend oor, een wijs advies, aandacht en meeleven, etc.

Of je nu wel of niet gelovig bent, dit boek kan ons helpen om de buurt tot een plek te maken waar mensen elkaar zien, kennen en helpen. Uit eigen ervaring weet ik dat het zo werkt. In de buurt waar ik woon, hebben we een buurtApp waarin de noden met elkaar gedeeld worden. We ontmoeten elkaar met regelmaat om voor elkaar en voor de buurt te bidden. We leven met elkaar mee in tijden van rouw en verdriet. Als iemand jarig is denken we aan elkaar. We stellen onze huizen voor elkaar open, drinken thee of koffie met elkaar. Niet dat we de deuren bij elkaar plat lopen, maar we weten elkaar te vinden. Ik denk dat Arie Jan dit ongeveer voor ogen heeft. En eerlijk gezegd: het werkt en is mogelijk.

Veel van de ideeën in het boek kunnen we als kerk ter harte nemen. Zeker nu door corona veel activiteiten beperkt zijn en we elkaar makkelijk uit het oog kunnen verliezen, is de onderlinge verbondenheid in de kleine groep (community) heel belangrijk.

Deze korte woorden doen het boek geen recht. Lees het zelf!

Dr. Gerrit Vreugdenhil

Predikant Sint Janskerk te Gouda

Foto midden: www.cip.nl

Vier redenen waarom je gericht wil zijn op je buurt

In een samenleving die enorm individualistisch is, is het lastig te zien waarom het belangrijk is te investeren in je buurt (en je buren). De focus van veel mensen vandaag de dag ligt, mijn inziens, op werk, vrienden, sport/hobby en het kerngezin. Herken je dat? De afstand van deze ‘activiteiten’ is vaak groot. Werk is vaak buiten de stad. Vrienden wonen overal en nergens. Sport en hobby is ook niet naast de deur. Alleen het kerngezin is vlakbij, maar wordt vaak ook geleefd door school, werk en activiteiten. Je ziet al dat veel van het dagelijks leven zich niet in de buurt afspeelt. Maar waarom dan toch investeren in de buurt?

1. Het leven draait niet om werk, vrienden, sport/hobby en het kerngezin

Het leven draait wel om liefdevolle relaties tussen alle generaties. De hierboven genoemde ‘activiteiten’ hebben namelijk allemaal geen familiefocus en missen het grote geheel. Het komt nog maar weinig voor dat alle generaties uit een familie in één buurt wonen en samenleven. Dit in tegenstelling tot alle eeuwen hiervoor, waar men besefte dat het noodzakelijk is dichtbij elkaar te wonen. De grote sociale armoede van eenzaamheid en depressiviteit is onder andere hieraan te wijten.  In alle buurten zitten ouderen (maar ook jongeren) weg te kwijnen!

2. De buurt is waar je woont. En waar je woont ben je jezelf.

Net als in een huwelijk kan je daar waar je veel bent alleen maar jezelf zijn. Je kunt als je zo dicht bij elkaar leeft geen masker dragen. En daar waar mensen zichzelf zijn is (1) meer plezier én (2) meer conflict. Want mensen maken simpelweg fouten. In de buurt, in contact met buren, kan je indien je echt investeert in mensen, ook alleen maar jezelf zijn. En dat is belangrijk in het leven: jezelf zijn. Als je jezelf bent, kan je fouten maken en kan je groeien. Groeien als persoon, met al die verschillende mensen om je heen.

3. De buurt is jouw grote familie

Een samenleving is opgebouwd uit individuen, relaties/huwelijken, gezinnen, families en communities. Deze laatste is een soort grote familie. Wij zijn vandaag de dag enorm gericht op het individu in onze samenleving, wat ten koste is gegaan van de familie en het community-zijn. Wat betekent het immers om familie te zijn? En wat doe je dan met elkaar?

Er zijn allerlei families: verenigingen, clubs, kerken, werk. Deze zijn vaak onnatuurlijk ontstaan. Jouw biologische familie daarentegen ontstaat natuurlijk en is daarmee ‘goddelijk’ te noemen. Je kunt in die zin niet kiezen voor een ander, want je kunt niet kiezen wie je ouders, broers, neven, oma en buren worden. Als mensen uit een familie voor elkaar kiezen en dichtbij elkaar blijven, kan er natuurlijke familiaire groei ontstaan. Huwen familieleden dan met elkaar? Natuurlijk niet. Je zoekt met elkaar welke familie jouw familie goed aanvult. Veel mensen trouwen uiteindelijk met iemand die bij hun familiecultuur past. Is dat bij jou ook het geval?

De buurt waar je woont is ook zoiets natuurlijks. Veel mensen wonen al heel wat jaren in dezelfde buurt en hebben zich verbonden aan een buurt. Hoe mooi zou het zijn als families gezamenlijk in een buurt wonen en daar samenwerken aan een mooiere samenleving. Je zou het bijna het doel van een kerk kunnen noemen.

4. Het maakt het zo veel gemakkelijker en leuker

Afstanden afleggen. Alleen mensen die van autorijden houden, doen het graag. Waarom houden we de boel niet dichtbij huis? Wat zou er gebeuren als we er alles aan zouden doen dichtbij huis te werken, te recreëren en we ons zouden focussen op de het grote geheel van de buurt? Het zou contact veel makkelijker maken en er is veel meer tijd over om een goede tijd met elkaar door te brengen. Hoeveel makkelijker is het om een bak koffie te drinken bij de buren dan bij iemand uit een andere wijk of stad? Dat is logisch! Hoeveel makkelijker is het om samen te werken aan een mooiere en betere leefomgeving als je elkaar automatisch spreekt ’s avonds of in het weekend op straat of tijdens een borrel dan tijdens een geplande vergadering met mensen die van hot naar her rennen om alle activiteiten te kunnen blijven doen? Ja, focus op de buurt maakt veel makkelijker en leuker!